Hoop voor christelijke hoerenlopers
kaders:
• Christelijke Hulp Aan Prostituanten
• Hoerenlopers: de cijfers
• ‘Ontken het niet. Of jij vertelt het je vrouw, of ik’
• ‘Ik was 18 toen ik voor het eerst een prostituee bezocht’
• Mireilles vader is seksverslaafd
Ook christelijke mannen bezoeken prostituees. Hun schuldgevoel is enorm, maar zij kunnen genezen. Reinier Sonneveld liep een avond mee met hulpverleners in de Haagse hoerenbuurt en sprak vier gelovige mannen. ,,Dit is zó klóte!’’
Door Reinier Sonneveld
Kerstavond bij mijn schoonouders. Lekker knusse sfeer. Zegt mijn vrouw midden in het gesprek met een grote grijns: ,,Reinier gaat naar de hoeren.’’ En toen mocht ik het vervolgens oplossen... Ja, nee, dat is een grapje, ik ga wel naar de hoeren, maar voor cvkoers, voor een reportage, ik bedoel, ik spreek de hoerenlopers aan, de prostituanten, echt hoor, en we staan buiten de rode zone zelf, en... Afijn, goede grap van mijn vrouw. Wat dagen later stond ik inderdaad in Den Haag aan de rand van een hoerenbuurt, met Anton Smit, een vrijwilliger van CHAP, Christelijke Hulp Aan Prostituanten. Het is ijzig koud. Van tevoren had ik me allerlei wegglibberende hoerenlopers voorgesteld. Dat leek me nou mooi. Een oud vies mannetje dat vlak voor zo’n dame voluit op z’n snufferd gaat. Zag ik helemaal voor me. En die dames zouden dan natuurlijk hard lachen en een rondedansje doen en plotseling inzien dat ze konden ontsnappen uit dit leven en de volgende dag, hup, in het vliegtuig terug naar Bulgarije.
Deze dagdroom komt niet helemaal uit. Het begint er al mee dat de hoerenstraat keurig is aangeveegd. De klant is koning. Glibberende hoerenlopers, dat staat ook zo naar. Maar al snel gebeuren er een paar dingen waardoor ik sinds tijden weer zeker weet dat God bestaat. En de duivel ook trouwens.
Lees het complete artikel (alleen voor abonnees)
Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel
